اين سخن اشاره به اين دارد كه نعمتهاى الهى را بايد با شكر گزارى و استفادهء به مورد از آن نگه داشت و گرنه چنانچه در اثر كفران از دست رفت ، ديگر باره بدست آوردنش مشكل است . ( 682 . ) اين جمله در ضمن وصيت امير مؤمنان به امام حسن ( ع ) كه در « حاضرين » نوشته ، آمده است . ( 683 . ) تذكرة الخواص - تذكرة الخواص - ص 135 ص 135 آن را نقل كرده است . ( 684 . ) اين سخن را صدوق در كتاب خصال صدوق - خصال - ص 6 ص 6 و در كتاب توحيد صدوق - توحيد - ص 209 ص 209 نقل كرده است . امام باقر ( ع ) مىفرمايد : على ( ع ) در جواب مردى كه از او پرسيد اى امير مؤمنان با چه چيز پروردگارت را شناختى ؟ اين سخنان را فرمود . ( 685 . ) اين سخن را كافى - كافى - جلد 6 ص 445 در جلد 6 ص 445 و مقاتل الطالبين - مقاتل الطالبين - ص 477 ص 477 و مروج الذهب - مروج الذهب - ج 3 ص 351 ج 3 ص 351 نقل كرده‌اند . ( 686 . ) امام ( ع ) در ضمن اين جمله كوتاه به مسئله مهمى از مسائل طب و بهداشت اشاره فرموده ، كه حسادت سرچشمه بيماريها است .